44. الدخان
الدخان
60 آیه
-
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
-
حمٓ
حا، ميم.
-
وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ
سوگند به اين كتاب روشنگر.
-
إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةٍ مُّبَـٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ
ما آن را در مبارك شبى نازل كرديم. ما بيم‌دهنده بوده‌ايم.
-
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ
در آن شب هر فرمانى بر حسب حكمت صادر مى‌شود،
-
أَمْرًا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ
فرمانى از جانب ما. و ما همواره فرستنده آن بوده‌ايم.
-
رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ
رحمتى است از جانب پروردگارت، و هر آينه او شنوا و داناست.
-
رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
اگر به يقين دريابيد، اوست پروردگار آسمانها و زمين و هر چه ميان آنهاست.
-
لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ
نيست خدايى به جز او. زنده مى‌كند و مى‌ميراند. پروردگار شما و پروردگار نياكان شماست.
-
بَلْ هُمْ فِى شَكٍّ يَلْعَبُونَ
نه، آنها همچنان به شك خويش دلخوشند.
-
فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ
چشم انتظار روزى باش كه آسمان به آشكارا دود بياورد.
-
يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ
و آن دود همه مردم را در خود فروپوشد. و اين عذابى است دردآور.
-
رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ
اى پروردگار ما، اين عذاب را از ما دور گردان كه ما ايمان آورده‌ايم.
-
أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ
كجا پند مى‌پذيرند؟ حال آنكه چون پيامبر روشنگر بر آنها مبعوث شد،
-
ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ
از او رويگردان شدند و گفتند: ديوانه‌اى است تعليم يافته.
-
إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ
عذاب را اندكى بر مى‌داريم و شما باز به آيين خويش باز مى‌گرديد.
-
يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ
روزى آنها را به صولتى سخت فروگيريم، كه ما انتقام‌گيرنده‌ايم.
-
۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ
پيش از آنها قوم فرعون را آزموديم و پيامبرى بزرگوار نزدشان آمد،
-
أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
كه بندگان خدا را به من تسليم كنيد كه من پيامبرى امينم،
-
وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ
و نيز بر خدا برترى مجوييد، كه من با حجتى روشن نزد شما آمده‌ام،
-
وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ
و اگر بخواهيد بر من سنگ بزنيد، من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‌برم،
-
وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ
و اگر به من ايمان نمى‌آوريد، از من كنار گيريد.
-
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ
پس پروردگارش را خواند كه: اينان مردمى مجرمند.
-
فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
بندگان مرا شب‌هنگام روانه كن تا از پى شما بيايند.
-
وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ
دريا را آرام پشت سر گذار، كه آن سپاه غرق‌شدگانند.
-
كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ
بعد از خود چه باغها و چشمه‌سارها بر جاى گذاشتند،
-
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ
و كشتزارها و خانه‌هاى نيكو،
-
وَنَعْمَةٍ كَانُوا۟ فِيهَا فَـٰكِهِينَ
و نعمتى كه در آن غرق شادمانى بودند.
-
كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَـٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ
بدين‌سان بودند و ما آن نعمتها را به مردمى ديگر واگذاشتيم.
-
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ
نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه به آنها مهلت داده شد.
-
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ
و ما بنى‌اسرائيل را از آن عذاب خواركننده رهانيديم:
-
مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ
از فرعون برترى‌جوى گزافكار،
-
وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَـٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ
و از روى علم بر اهل جهانشان برگزيديم.
-
وَءَاتَيْنَـٰهُم مِّنَ ٱلْـَٔايَـٰتِ مَا فِيهِ بَلَـٰٓؤٌا۟ مُّبِينٌ
و آياتى به آنها عطا كرديم كه در آن امتحانى آشكار بود.
-
إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ
هر آينه اينان مى‌گويند:
-
إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ
پايان كار جز همين مرگ نخستين نيست و ما ديگربار زنده نمى‌شويم؛
-
فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ
و اگر راست مى‌گوييد، پدران ما را به جهان باز آوريد.
-
أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَـٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ
آيا اينان بهترند يا قوم تُبّع و كسانى كه پيش از آن قوم بودند؟ همه را هلاك كرديم كه مجرمان بودند.
-
وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَـٰعِبِينَ
ما اين آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست به بازيچه نيافريده‌ايم.
-
مَا خَلَقْنَـٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
آنها را به حق آفريده‌ايم، ولى بيشترين نمى‌دانند.
-
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَـٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ
وعده‌گاه همه در روز داورى، قيامت است.
-
يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ
روزى كه هيچ دوستى براى دوست خود سودمند نباشد و از سوى كسى يارى نشوند.
-
إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
مگر كسى كه خدا بر او ببخشايد، زيرا اوست پيروزمند و مهربان.
-
إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ
هر آينه درخت زقّوم،
-
طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ
طعام گناهكاران است.
-
كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ
همانند مس گداخته در شكمها مى‌جوشد.
-
كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ
همانند جوشيدن آب جوشان.
-
خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ
بگيريدش و به سختى به ميان جهنمش بكشيد.
-
ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ
و بر سرش آب جوشان بريزيد تا شكنجه شود.
-
ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ
بچش، كه تو پيروزمند و بزرگوارى.
-
إِنَّ هَـٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ
اين همان چيزى است كه در آن شك مى‌كرديد.
-
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍ
پرهيزگاران در جاى امنى هستند،
-
فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ
در باغها و چشمه‌سارها،
-
يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ
لباسهايى از سندس و استبرق مى‌پوشند و روبه‌روى هم مى‌نشينند.
-
كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَـٰهُم بِحُورٍ عِينٍ
همچنين حورالعين را به همسريشان درآوريم.
-
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَـٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ
در ايمنى هر ميوه‌اى را كه بخواهند مى‌طلبند.
-
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ
در آنجا طعم مرگ را نمى‌چشند، مگر همان مرگ نخستين. و آنها را خدا از عذاب جهنم نگه داشته است.
-
فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ
اين بخششى است از جانب پروردگارت، و اين پيروزى بزرگى است.
-
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَـٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
ما اداى سخن خويش بر زبان تو آسان كرديم، باشد كه پند گيرند،
-
فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ
تو منتظر باش كه ايشان نيز منتظرند.
Quran text: Tanzil Project (tanzil.net), Uthmani. Translations: AbdolMohammad Ayati (Tanzil); Saheeh International (Tanzil); A. S. F. Bubenheim & N. Elyas (Tanzil); Muhammad Hamidullah (Tanzil); Julio Cortés (Tanzil).