69. الحاقة
الحاقة
53 آیه
-
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
-
ٱلْحَآقَّةُ
آن روز بر حق.
-
مَا ٱلْحَآقَّةُ
چيست آن روز بر حق؟
-
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ
و چه دانى كه آن روز بر حق چيست؟
-
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ
قوم ثمود و عاد روز رستاخيز را دروغ انگاشتند.
-
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ
اما قوم ثمود به آن بانگ سهمگين هلاك شدند.
-
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ
و اما قوم عاد با وزش باد صُرصر به هلاكت رسيدند.
-
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ
آن عذاب را هفت شب و هشت روز پى در پى بر آنان بگماشت. آن قوم را چون تنههاى پوسيده خرما مىديدى كه افتادهاند و مُردهاند.
-
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ
آيا كسى را مىبينى كه از آنها بر جاى مانده باشد؟
-
وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ
و فرعون و مردمى كه پيش از او بودند و نيز مردم مُؤتفكَه گناهكار آمدند.
-
فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً
فرستاده پروردگارشان را نافرمانى كردند و خدا نيز آنان را به سختى فرو گرفت.
-
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ
چون آب طغيان كرد، شما را به كشتى سوار كرديم.
-
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ
تا آن را مايه اندرزتان گردانيم و گوش نگهدارنده اندرز آن را فرا گيرد.
-
فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ
چون يك بار در صور دميده شود،
-
وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً
و زمين و كوهها را برگيرند و يكباره در هم كوبند،
-
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ
آن روز آن حادثه به وقوع پيوسته باشد.
-
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ
و آسمان كه در آن روز سست شده است، بشكافد.
-
وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ
و فرشتگان در اطراف آسمان باشند. و در آن روز هشت تن از آنها عرش پروردگارت را بر فراز سرشان حمل مىكنند.
-
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ
آن روز شما را پيش آورند و هيچ چيز شما نهان نماند.
-
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَـٰبِيَهْ
اما هر كس كه نامه اعمالش را به دست راستش دهند، مىگويد: نامه مرا بگيريد و بخوانيد.
-
إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ
من يقين داشتم كه حساب خود را خواهم ديد.
-
فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ
پس او در يك زندگى پسنديده و خوش خواهد بود،
-
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ
در بهشتى برين،
-
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ
كه ميوههايش در دسترس باشد.
-
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ
بخوريد و بياشاميد، گوارا باد شما را. اينها پاداش اعمالى است كه در ايام گذشته به جاى مىآوردهايد.
-
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ
اما آن كس كه نامه اعمالش را به دست چپش دهند مىگويد: اى كاش نامه مرا به دست من نداده بودند،
-
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ
و ندانسته بودم كه حساب من چيست،
-
يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ
اى كاش همان مرگ مىبود و بس،
-
مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ
دارايى من مرا سود نبخشيد،
-
هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ
قدرت من از دست من برفت.
-
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
بگيريدش، زنجيرش كنيد.
-
ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ
و به جهنمش بكشيد.
-
ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ
و او را با زنجيرى به درازاى هفتاد ذراع بكشيد.
-
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ
زيرا به خداى بزرگ ايمان نداشت.
-
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ
و به طعامدادن به مسكينان كسى را ترغيب نمىكرد.
-
فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ
در آن روز، در آنجا هيچ دوستى نخواهد داشت.
-
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ
طعامش چيزى جز چرك و خون اهل دوزخ نيست.
-
لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ
تنها خطاكاران از آن طعام مىخورند.
-
فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ
پس سوگند به آنچه مىبينيد،
-
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ
و آنچه نمىبينيد،
-
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
كه اين سخن فرستادهاى بزرگوار است،
-
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ
نه سخن شاعرى. چه اندك ايمان مىآوريد.
-
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ
و نيز سخن كاهنى نيست. چه اندك پند مىگيريد.
-
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ
از جانب پروردگار جهانيان نازل شده است.
-
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ
اگر پيامبر پارهاى سخنان را به افترا بر ما مىبست،
-
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ
با قدرت او را فرومىگرفتيم،
-
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ
سپس رگ دلش را پاره مىكرديم،
-
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ
و هيچ يك از شما را توان آن نبود كه مانع شود.
-
وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ
و قرآن براى پرهيزگاران پندى است.
-
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
ما مىدانيم كه از ميان شما كسانى هستند كه تكذيب مىكنند.
-
وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ
و قرآن كافران را مايه حسرت است.
-
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ
و آن سخن حق و يقين است.
-
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ
پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح بگوى.
Quran text: Tanzil Project (tanzil.net), Uthmani. Translations: AbdolMohammad Ayati (Tanzil); Saheeh International (Tanzil); A. S. F. Bubenheim & N. Elyas (Tanzil); Muhammad Hamidullah (Tanzil); Julio Cortés (Tanzil).