91. الشمس
الشمس
16 آیه
-
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
-
وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا
سوگند به آفتاب و روشنى‌اش به هنگام چاشت،
-
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا
و سوگند به ماه چون از پى آن برآيد،
-
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا
و سوگند به روز چون گيتى را روشن كند،
-
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا
و سوگند به شب چون فرو پوشدش،
-
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا
و سوگند به آسمان و آن كه آن را بر آورده،
-
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا
و سوگند به زمين و آن كه آن را بگسترده،
-
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا
و سوگند به نفس و آن كه نيكويش بيافريده -
-
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا
سپس بديها و پرهيزگاريهايش را به او الهام كرده -
-
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا
كه: هر كه در پاكى آن كوشيد رستگار شد،
-
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا
و هر كه در پليدى‌اش فرو پوشيد نوميد گرديد.
-
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ
قوم ثمود از روى سركشى تكذيب كردند.
-
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا
آنگاه كه شقى ترينشان برخاست.
-
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا
پيامبر خدا به آنها گفت كه ماده‌شتر خدا را با آبشخورش واگذاريد.
-
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا
تكذيبش كردند و شتر را پى كردند. پس پروردگارشان به سبب گناهشان بر سرشان عذاب آورد و با خاك يكسان ساخت.
-
وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا
و او از سرانجام آن بيمناك نشد.
Quran text: Tanzil Project (tanzil.net), Uthmani. Translations: AbdolMohammad Ayati (Tanzil); Saheeh International (Tanzil); A. S. F. Bubenheim & N. Elyas (Tanzil); Muhammad Hamidullah (Tanzil); Julio Cortés (Tanzil).