حکمت 123: خوشا به حال آن کس که خود را کوچک… · Saying 123

وَ قَالَ (عليه السلام): طُوبَي لِمَنْ ذَلَّ فِي نَفْسِهِ وَ طَابَ كَسْبُهُ وَ صَلَحَتْ سَرِيرَتُهُ وَ حَسُنَتْ خَلِيقَتُهُ وَ أَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ وَ أَمْسَكَ الْفَضْلَ مِنْ لِسَانِهِ وَ عَزَلَ عَنِ النَّاسِ شَرَّهُ وَ وَسِعَتْهُ السُّنَّةُ وَ لَمْ يُنْسَبْ إلَي الْبِدْعَةِ.

قال الرضي: أقول و من الناس من ينسب هذا الكلام إلي رسول الله (صلي الله عليه وآله) و كذلك الذي قبله.

و درود خدا بر او فرمود: خوشا به حال آن کس که خود را کوچک شمرد، و کسب و کار او پاکیزه است، و جانش پاک، و اخلاقش نیکوست، که مازاد بر مصرف زندگی را در راه خدا بخشش کند، و زبان را از زیاده گویی باز دارد و آزار او به مردم نرسد، و سنت پیامبر (ص) او را کفایت کرده، بدعتی در دین خدا نمی گذارد.

(برخی حکمت ۱۲۳ و ۱۲۲ را از پیامبر (ص) نقل کرده اند)