حکمت 472: خدایا ما را با ابرهای رام سیراب کن، نه… · Saying 472

وَ قَالَ (عليه السلام) فِي دُعَاءٍ اسْتَسْقَي بِهِ:

اللَّهُمَّ اسْقِنَا ذُلُلَ السَّحَابِ دُونَ صِعَابِهَا.

قال الرضي: و هذا من الكلام العجيب الفصاحة و ذلك أنه (عليه السلام) شبه السحاب ذوات الرعود و البوارق و الرياح و الصواعق بالإبل الصعاب التي تقمص برحالها و تقص بركبانها و شبه السحاب خالية من تلك الروائع بالإبل الذلل التي تحتلب طيعة و تقتعد مسمحة.

و درود خدا بر او فرمود: (در دعا به هنگام طلب یاران فرمود:) خدایا ما را با ابرهای رام سیراب کن، نه ابرهای سرکش. (این کلمات از فصیح ترین و شگفتی آورترین کلمات ادیبانه است که ابرهای سرکش همراه با رعد و برق را به شتران چموش تشبیه کرد که بار از پشت می افکنند و سواری نمی دهند، و ابرهای رام به شتران رام تشبیه کرد که به راحتی شیر داده، و سواری می دهند.)