82. Al-Infitaar · الإنفطار

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿١﴾

(1) به نام خداى بخشاينده مهربان‌

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ﴿٢﴾

(2) آنگاه كه آسمان بشكافد،

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ﴿٣﴾

(3) و آنگاه كه ستارگان پراكنده شوند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٤﴾

(4) و آنگاه كه درياها به هم بپيوندند،

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٥﴾

(5) و آنگاه كه قبرها زير و زبر گردند،

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٦﴾

(6) هر كس مى‌داند چه چيز پيشاپيش فرستاده و چه چيز بر جاى گذاشته است.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿٧﴾

(7) اى آدمى، چه چيز تو را به پروردگار كريمت مغرور كرده است؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٨﴾

(8) آن كه تو را بيافريد و اعضايت تمام كرد و اعتدالت بخشيد.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿٩﴾

(9) و به هر صورتى كه خواست اعضاى تو را به هم انداخت.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿١٠﴾

(10) آگاه باشيد كه شما روز جزا را دروغ مى‌انگاريد.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ﴿١١﴾

(11) حال آنكه بر شما محافظانى گمارده شده‌اند:

كِرَامًا كَـٰتِبِينَ ﴿١٢﴾

(12) كاتبانى بزرگوار،

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٣﴾

(13) مى‌دانند كه شما چه مى‌كنيد.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿١٤﴾

(14) هر آينه نيكوكاران در نعمتند،

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍ ﴿١٥﴾

(15) و گناهكاران در جهنم.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿١٦﴾

(16) در روز شمار به جهنم درآيند،

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ﴿١٧﴾

(17) و از آن غايب نشوند.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٨﴾

(18) تو چه مى‌دانى كه روز شمار چيست؟

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٩﴾

(19) باز هم تو چه مى‌دانى كه روز شمار چيست؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْـًٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ ﴿٢٠﴾

(20) روزى است كه كسى براى كسى ديگر هيچ كارى نتواند كرد و در آن روز فرمان فرمان خدا باشد.