86. At-Taariq · الطارق

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ﴿١﴾

(1) سوگند به آسمان و به آنچه در شب آيد.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ﴿٢﴾

(2) و تو چه دانى كه آنچه در شب آيد چيست؟

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ﴿٣﴾

(3) ستاره‌اى است درخشنده.

إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ ﴿٤﴾

(4) هيچ كس نيست مگر آنكه بر او نگهبانى است.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ مِمَّ خُلِقَ ﴿٥﴾

(5) پس آدمى بنگرد كه از چه چيز آفريده شده است،

خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ ﴿٦﴾

(6) از آبى جهنده آفريده شده است،

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ﴿٧﴾

(7) كه از ميان پشت و سينه بيرون مى‌آيد.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌ ﴿٨﴾

(8) خدا به باز گردانيدن او تواناست.

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ﴿٩﴾

(9) روزى كه رازها آشكار مى‌شود،

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿١٠﴾

(10) او را نه نيرويى است و نه ياورى.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ﴿١١﴾

(11) قسم به آسمان بازبارنده،

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ﴿١٢﴾

(12) قسم به زمين رويان شكاف خورده،

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿١٣﴾

(13) كه اين كتاب، حق را از باطل جدا كند،

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ﴿١٤﴾

(14) و سخن هزل نيست.

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا ﴿١٥﴾

(15) آنان حيله‌اى مى‌انديشند،

وَأَكِيدُ كَيْدًا ﴿١٦﴾

(16) و من هم حيله‌اى مى‌انديشم.

فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ﴿١٧﴾

(17) پس كافران را مهلت ده، اندك مهلتشان ده.