75. القيامة
القيامة
41 آیه
-
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
-
لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ
قسم مى‌خورم به روز قيامت.
-
وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ
و قسم مى‌خورم به نفس ملامتگر.
-
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ
آيا آدمى مى‌پندارد كه ما استخوانهايش را گرد نخواهيم آورد؟
-
بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ
آرى، ما قادر هستيم كه سر انگشتهايش را برابر كنيم.
-
بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ
بلكه آدمى مى‌خواهد كه در آينده نيز به كارهاى ناشايست پردازد.
-
يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ
مى‌پرسد: روز قيامت چه وقت خواهد بود؟
-
فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ
روزى كه چشمها خيره شود،
-
وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ
و ماه تيره شود،
-
وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ
و آفتاب و ماه در يك جاى گرد آيند.
-
يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ
انسان در آن روز مى‌گويد: راه گريز كجاست؟
-
كَلَّا لَا وَزَرَ
هرگز، پناهگاهى نيست.
-
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ
قرارگاه همه در اين روز نزد پروردگار توست.
-
يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
در اين روز آدمى را از هر چه پيشاپيش فرستاده و بعد از خويش گذاشته است خبر مى‌دهند.
-
بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ
بلكه آدمى خويشتن خويش را نيك مى‌شناسد،
-
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ
هر چند به زبان عذرها آورد.
-
لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ
به تعجيل زبان به خواندن قرآن مجنبان،
-
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ
كه گردآوردن و خواندنش بر عهده ماست.
-
فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ
چون خوانديمش، تو آن خواندن را پيروى كن.
-
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ
سپس بيان آن بر عهده ماست.
-
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ
آرى، شما اين جهان زودگذر را دوست مى‌داريد،
-
وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ
و آخرت را فرو مى‌گذاريد.
-
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ
در آن روز چهره‌هايى هست زيبا و درخشان،
-
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ
كه سوى پروردگارشان نظر مى‌كنند؛
-
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ
و چهره‌هايى هست عبوس و ترش،
-
تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ
كه مى‌داند آن عذاب كمرشكن بر او فرود آيد.
-
كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ
آرى، چون جان به گلوگاه رسد،
-
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ
و گفته شود كه چه كسى است كه افسون بخواند؟
-
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ
و يقين كند كه زمان جدايى فرا رسيده،
-
وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
و ساقهاى پا در هم پيچيده شوند،
-
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ
آن روز روز راندنش به سوى پروردگار توست.
-
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
نه تصديق كرده است و نه نماز گزارده است.
-
وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
اما تكذيب كرده و اعراض كرده است.
-
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
آنگاه خرامان نزد كسانش رفته است.
-
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ
واى بر تو، پس واى بر تو.
-
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ
باز هم واى بر تو، پس واى بر تو.
-
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى
آيا انسان مى‌پندارد كه او را به حال خود واگذاشته‌اند؟
-
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ
آيا او نطفه‌اى از منى كه در رحمى ريخته شده، نبوده است؟
-
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
سپس لخته‌اى خون؟ آنگاه به اندام درستش بيافريد.
-
فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ
و آنها را دو صنف كرد: نر و ماده.
-
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ
آيا خداوند قادر نيست كه مردگان را زنده سازد؟
Quran text: Tanzil Project (tanzil.net), Uthmani. Translations: AbdolMohammad Ayati (Tanzil); Saheeh International (Tanzil); A. S. F. Bubenheim & N. Elyas (Tanzil); Muhammad Hamidullah (Tanzil); Julio Cortés (Tanzil).