78. النبإ
النبإ
41 آیه
-
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
-
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
از چه چيز مى‌پرسند؟
-
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ
از آن خبر بزرگ،
-
ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ
كه در آن اختلاف مى كنند.
-
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ
آرى، به زودى خواهند دانست.
-
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ
باز هم آرى، به زودى خواهند دانست.
-
أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًا
آيا ما زمين را بسترى نساختيم؟
-
وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا
و كوهها را ميخهايى؟
-
وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًا
و شما را جفت جفت آفريديم.
-
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا
و خوابتان را آسايشتان گردانيديم.
-
وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا
و شب را پوششتان قرار داديم.
-
وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا
و روز را گاه طلب معيشت.
-
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا
و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا كرديم.
-
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا
و چراغى روشن آفريديم.
-
وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا
از ابرهاى باران‌زاى آبى فراوان نازل كرديم،
-
لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا
تا بدان دانه و نبات برويانيم،
-
وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا
و بستانهاى انبوه.
-
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًا
هر آينه روز داورى روزى است معين.
-
يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا
روزى كه در صور دميده شود و شما فوج‌فوج بياييد.
-
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًا
آسمان شكافته شود و هر شكاف درى باشد.
-
وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا
و كوهها روان شوند، و سراب گردند.
-
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا
جهنم در انتظار باشد.
-
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًا
طاغيان را بازگشتنگاهى است.
-
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا
زمانى دراز در آنجا درنگ كنند.
-
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا
نه خُنكى چشند و نه آب؛
-
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا
جز آب جوشان و خون و چرك.
-
جَزَآءً وِفَاقًا
اين كيفرى است برابر كردار.
-
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا
زيرا آنان به روز حساب اميد نداشتند.
-
وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًا
و آيات ما را به سختى تكذيب مى‌كردند.
-
وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًا
و ما همه چيز را در كتابى شماره كرده‌ايم.
-
فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا
پس بچشيد كه جز به شكنجه شما نخواهيم افزود.
-
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا
پرهيزگاران را جايى است در امان از هر آسيب؛
-
حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًا
بستانها و تاكستانها،
-
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا
و دخترانى همسال، با پستانهاى برآمده،
-
وَكَأْسًا دِهَاقًا
و جامهاى پر.
-
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا
نه سخن بيهوده شنوند و نه دروغ.
-
جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا
و اين پاداشى است كافى، از جانب پروردگارت.
-
رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا
پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست. آن خداى رحمان، كه كس را به او ياراى خطاب نباشد.
-
يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا
روزى كه روح و فرشتگان به صف مى‌ايستند، و كس سخن نمى‌گويد مگر آنكه خداى رحمان به او رخصت دهد و او سخن به صواب گويد.
-
ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
آن روز روزى است آمدنى. پس هر كه خواهد به سوى پروردگارش بازگردد.
-
إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا
ما شما را از عذابى نزديك مى‌ترسانيم: روزى كه آدمى هر چه را پيشاپيش فرستاده است مى‌نگرد و كافر مى‌گويد: اى كاش من خاك مى‌بودم.
Quran text: Tanzil Project (tanzil.net), Uthmani. Translations: AbdolMohammad Ayati (Tanzil); Saheeh International (Tanzil); A. S. F. Bubenheim & N. Elyas (Tanzil); Muhammad Hamidullah (Tanzil); Julio Cortés (Tanzil).