کتابخانه › قرآن

  1. 79:1

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

    به نام خداى بخشاينده مهربان‌

  2. 79:2

    وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًا

    سوگند به فرشتگانى كه جانها را به قوت مى‌گيرند،

  3. 79:3

    وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا

    و سوگند به فرشتگانى كه جانها را به آسانى مى‌گيرند،

  4. 79:4

    وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا

    و سوگند به فرشتگانى كه شناورند،

  5. 79:5

    فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا

    و سوگند به فرشتگانى كه بر ديوان پيشى مى‌گيرند،

  6. 79:6

    فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا

    و سوگند به آنها كه تدبير كارها مى‌كنند،

  7. 79:7

    يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

    كه آن روز كه نخستين نفخه قيامت زمين را بلرزاند،

  8. 79:8

    تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

    و نفخه دوم از پس آن بيايد،

  9. 79:9

    قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

    در آن روز دلهايى در هراس باشند،

  10. 79:10

    أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ

    و نشان خشوع در ديدگان نمايان.

  11. 79:11

    يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ

    مى‌گويند: آيا ما به حالت نخستين بازمى‌گرديم،

  12. 79:12

    أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً

    آنگاه كه استخوانهايى پوسيده بوديم؟

  13. 79:13

    قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

    گويند: اين بازگشت ما بازگشتى است زيان‌آور.

  14. 79:14

    فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ

    جز اين نيست كه تنها يك بانگ برمى‌آيد،

  15. 79:15

    فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

    و آنها خود را در آن صحرا خواهند يافت.

  16. 79:16

    هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

    آيا داستان موسى به تو رسيده است؟

  17. 79:17

    إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى

    آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا داد:

  18. 79:18

    ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

    به سوى فرعون برو كه طغيان كرده است.

  19. 79:19

    فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

    بگو: آيا تو را رغبتى هست كه پاكيزه شوى،

  20. 79:20

    وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

    و من تو را به پروردگارت راه بنمايم و تو پروا كنى؟

  21. 79:21

    فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ

    پس آن آيت بزرگ را به او نشان داد.

  22. 79:22

    فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

    و او تكذيب كرد و عصيان ورزيد.

  23. 79:23

    ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

    سپس پشت كرد و مى‌شتافت.

  24. 79:24

    فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

    پس همه را گرد كرد و ندا داد،

  25. 79:25

    فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ

    و گفت: من پروردگار برتر شما هستم.

  26. 79:26

    فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ

    خدايش به عذاب آخرت و دنيا گرفتار كرد.

  27. 79:27

    إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ

    در اين عبرتى است براى كسى كه مى‌ترسد.

  28. 79:28

    ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا

    آيا شما به خلقت سخت‌تريد يا اين آسمانى كه او بنا نهاده؟

  29. 79:29

    رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا

    سقفش را برافراشت و بپرداختش،

  30. 79:30

    وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا

    شبش را تاريك كرد و روشنايى‌اش را آشكار ساخت،

  31. 79:31

    وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

    و پس از آن زمين را بگسترد،

  32. 79:32

    أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا

    و از آن آب بيرون آورد و چراگاه‌ها پديد كرد،

  33. 79:33

    وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا

    و كوه‌ها را استوار گردانيد،

  34. 79:34

    مَتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

    براى بهره‌گيرى شما و چارپايانتان.

  35. 79:35

    فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ

    چون آن حادثه بزرگ دررسد،

  36. 79:36

    يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ

    روزى كه آدمى همه اعمال خود را به ياد آورد،

  37. 79:37

    وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

    و جهنم را به هر كه مى‌بيند نشان دهند؛

  38. 79:38

    فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

    پس هر كه طغيان كرده،

  39. 79:39

    وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

    و زندگى اينجهانى را برگزيده،

  40. 79:40

    فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

    جهنم جايگاه اوست.

  41. 79:41

    وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ

    اما هر كس كه از ايستادن در برابر پروردگارش ترسيده و نفس را از هوى بازداشته،

  42. 79:42

    فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

    بهشت جايگاه اوست.

  43. 79:43

    يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا

    تو را از قيامت مى‌پرسند كه چه وقت واقع شود.

  44. 79:44

    فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ

    از يادكردن آن تو را چه كار است؟

  45. 79:45

    إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

    منتهاى آن نزد پروردگار توست.

  46. 79:46

    إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا

    جز اين نيست كه تو كسانى را كه از آن روز بترسند بيم مى‌دهى.

  47. 79:47

    كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا

    چون آن را ببينند، پندارند در اين جهان جز يك شامگاه يا چاشت درنگ نكرده‌اند.

Quran text: Tanzil Project (tanzil.net), Uthmani. Translations: AbdolMohammad Ayati (Tanzil); Saheeh International (Tanzil); A. S. F. Bubenheim & N. Elyas (Tanzil); Muhammad Hamidullah (Tanzil); Julio Cortés (Tanzil).