80. عبس
عبس
43 آیه
-
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
-
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
روى را ترش كرد و سر برگردانيد.
-
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ
چون آن نابينا به نزدش آمد.
-
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
و تو چه دانى، شايد كه او پاكيزه شود،
-
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ
يا پند گيرد و پند تو سودمندش افتد.
-
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ
اما آن كه او توانگر است،
-
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
تو روى خود بدو مى‌كنى.
-
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
و اگر هم پاك نگردد چيزى بر عهده تو نيست.
-
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ
و اما آن كه دوان‌دوان به نزد تو مى‌آيد،
-
وَهُوَ يَخْشَىٰ
و مى‌ترسد،
-
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ
تو از او به ديگرى مى‌پردازى.
-
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ
آرى، اين قرآن اندرزى است،
-
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
پس هر كه خواهد از آن پند گيرد.
-
فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ
در صحيفه‌هايى گرامى،
-
مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ
بلندقدر و پاكيزه،
-
بِأَيْدِى سَفَرَةٍ
به دست كاتبانى،
-
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ
بزرگوار و نيكوكار.
-
قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ
مرگ بر آدمى باد كه چه ناسپاس است.
-
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ
او را از چه آفريده است؟
-
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
از نطفه‌اى آفريد و به اندازه پديد آورد.
-
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
سپس راهش را آسان ساخت.
-
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ
آنگاه بميراندش و در گور كرد.
-
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
و آنگاه كه خواهد زنده‌اش سازد.
-
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ
نه، كه هنوز آنچه را به او فرمان داده بود به جاى نياورده است.
-
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
پس آدمى به طعام خود بنگرد.
-
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا
ما باران را فرو باريديم، باريدنى.
-
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا
و زمين را شكافتيم، شكافتنى.
-
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا
و در آن دانه‌ها رويانيديم،
-
وَعِنَبًا وَقَضْبًا
و تاك و سبزيهاى خوردنى،
-
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا
و زيتون و نخل،
-
وَحَدَآئِقَ غُلْبًا
و باغهاى پردرخت،
-
وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا
و ميوه و علف،
-
مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ
تا شما و چارپايانتان بهره بريد.
-
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
چون بانگ قيامت برآيد،
-
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ
روزى كه آدمى از برادرش مى‌گريزد،
-
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
و از مادرش و پدرش،
-
وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
و از زنش و فرزندانش.
-
لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
هر كس را در آن روز كارى است كه به خود مشغولش دارد.
-
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ
چهره‌هايى در آن روز درخشانند،
-
ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ
خندانند و شادانند.
-
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ
و چهره‌هايى در آن روز غبارآلودند.
-
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
در سياهى فرو رفته‌اند.
-
أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ
اينان كافران و فاجرانند.
Quran text: Tanzil Project (tanzil.net), Uthmani. Translations: AbdolMohammad Ayati (Tanzil); Saheeh International (Tanzil); A. S. F. Bubenheim & N. Elyas (Tanzil); Muhammad Hamidullah (Tanzil); Julio Cortés (Tanzil).