Revision 1
Library import · Teleprompter Library · November 06, 2026 13:48
Changes from the previous revision
بِسْمِ ﭐللهِ ﭐلرَّحْمَنِ ﭐلرَّحِيمِ
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
به نام خدا که رحمتش بىاندازه استو مهربانىاش همیشگى.
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
الم ﴿۱﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
الم «۱»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
أَحَسِبَ ﭐلنَّاسُ أَن یُتْرَکُواْ أَن یَقُولُواْ ءَامَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ ﴿۲﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
آیا مردم گمان کردهاند، همین که بگویند: ایمان آوردیم، رها مىشوند و [به وسیله جان، مال، اولاد و حوادث] مورد آزمایش قرار نمىگیرند؟ «۲»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلَقَدْ فَتَنَّا ﭐلَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ ﭐللهُ ﭐلَّذِینَ صَدَقُواْ وَلَیَعْلَمَنَّ ﭐلْکَاذِبِینَ ﴿۳﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
در حالى که یقیناً کسانى که پیش از آنان بودند، آزمایش کردهایم [پس اینان هم بىتردید آزمایش مىشوند]، و مسلماً خدا کسانى را که [در ادعاى ایمان] راست گفتهاند مىشناسد، و قطعاً دروغگویان را نیز مىشناسد. «۳»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
أَمْ حَسِبَ ﭐلَّذِینَ یَعْمَلُونَ ﭐلسَّیِّئَاتِ أَن یَسْبِقُونَا سَاءَ مَا یَحْکُمُونَ ﴿۴﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
آیا آنان که مرتکب زشتىها مىشوند، پنداشتهاند که مىتوانند بر ما پیشى گیرند [تا از مجازات و عذاب زشتکارىهایشان بگریزند؟!] بد داورى مىکنند. «۴»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
مَن کَانَ یَرْجُواْ لِقَاءَ ﭐللهِ فَإِنَّ أَجَلَ ﭐللهِ لَئَاتٍ وَهُوَ ﭐلسَّمِیعُ ﭐلْعَلِیمُ ﴿۵﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
هر که امید لقاء خدا را دارد [باید در عرصه طاعت و عبادت بکوشد]؛ زیرا زمان معین شده [از سوى] خدا [که روز قیامت است] حتماً آمدنى است؛ و او شنوا و داناست. «۵»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَمَن جَاهَدَ فَإِنَّمَا یُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ ﭐللهَ لَغَنِیٌّ عَنِ ﭐلْعَالَمِینَ ﴿۶﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و کسى که [در راه خدا] بکوشد فقط به سود خودش مىکوشد؛ زیرا خدا از جهانیان بىنیاز است. «۶»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَﭐلَّذِینَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ﭐلصَّالِحَاتِ لَنُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَیِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِیَنَّهُمْ أَحْسَنَ ﭐلَّذِی کَانُواْ یَعْمَلُونَ ﴿۷﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و آنان که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام دادهاند، گناهانشان را قطعاً از آنان مىپوشانیم و بر پایه بهترین عملى که همواره انجام مىدادهاند، پاداششان مىدهیم. «۷»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَوَصَّیْنَا ﭐلْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ حُسْناً وَإِن جَاهَدَاکَ لِتُشْرِکَ بِی مَا لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا إِلَیَّ مَرْجِعُکُمْ فَأُنَبِّئُکُم بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۸﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
انسان را درباره پدر و مادرش به نیکى کردن سفارش کردهایم؛ و اگر آن دو نفر تلاش کنند تا بر پایه جهالت چیزى را شریک من قرار دهى، از آنان اطاعت مکن. بازگشت شما فقط به سوى من است، پس شما را به آنچه همواره انجام مىدادهاید آگاه مىکنم. «۸»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَﭐلَّذِینَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ﭐلصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِی ﭐلصَّالِحِینَ ﴿۹﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام دادهاند، حتماً در زمره شایستگان درمىآوریم. «۹»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَمِنَ ﭐلنَّاسِ مَن یَقُولُ ءَامَنَّا بِـﭑللهِ فَإِذَا أُوذِیَ فِی ﭐللهِ جَعَلَ فِتْنَةَ ﭐلنَّاسِ کَعَذَابِ ﭐللهِ وَلَئِن جَاءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّکَ لَیَقُولُنَّ إِنَّا کُنَّا مَعَکُمْ أَوَلَیْسَ ﭐللهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِی صُدُورِ ﭐلْعَالَمِینَ ﴿۱۰﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و از مردم کسانى هستند که مىگویند: به خدا ایمان آوردیم. ولى هنگامى که در راه خدا شکنجه شوند، شکنجه مردم را مانند عذاب خدا [غیر قابل تحمل] شمارند [و از بیم ادامه یافتنش از ایمان دست برمىدارند]، و اگر از سوى پروردگارت یارى و نصرتى [چون پیروزى و غنیمت] بیاید، [به مؤمنان] قاطعانه مىگویند: ما هم با شما بودیم. آیا [وضع درون آنان از دید خدا پنهان است] و خدا به آنچه در سینههاى جهانیان است [از همه] آگاه‌تر نیست؟ «۱۰»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلَیَعْلَمَنَّ ﭐللهُ ﭐلَّذِینَ ءَامَنُواْ وَلَیَعْلَمَنَّ ﭐلْمُنَافِقِینَ ﴿۱۱﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
یقیناً خدا کسانى را که ایمان آوردهاند، مىشناسد و بىتردید منافقان را نیز مىشناسد، «۱۱»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَقَالَ ﭐلَّذِینَ کَفَرُواْ لِلَّذِینَ ءَامَنُواْ ﭐتَّبِعُواْ سَبِیلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَایَاکُمْ وَمَا هُم بِحَامِلِینَ مِنْ خَطَایَاهُم مِّن شَیْءٍ إِنَّهُمْ لَکَاذِبُونَ ﴿۱۲﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و کافران به مؤمنان گفتند: از راه ما پیروى کنید تا ما [اگر آخرتى و عذابى در کار باشد] گناهان شما را به عهده گیریم. و آنان [به اختیار خود] بر عهده گیرنده چیزى از گناهان اینان نیستند، آنان یقیناً [در پیشنهادى که به مؤمنان مىدهند] دروغگویند، «۱۲»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلَیَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالاًَ مَّعَ أَثْقَالِهِمْ وَلَیُسْأَلُنَّ یَوْمَ ﭐلْقِیَامَةِ عَمَّا کَانُواْ یَفْتَرُونَ ﴿۱۳﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
مسلماً بارهاى [گناهان] خود را با بارهاى دیگرى [از گناهان کسانى که گمراه‌شان کردند] همراه با بارهاى خود به دوش خواهند کشید، و روز قیامت از آنچه [به خدا و پیامبر و قرآن] افترا مىبستند، حتماً بازپرسى خواهند شد، «۱۳»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَىٰ قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِیهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِینَ عَاماً فَأَخَذَهُمُ ﭐلطُّوفَانُ وَهُمْ ظَالِمُونَ ﴿۱۴﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
همانا نوح را به سوى قومش فرستادیم پس نهصد و پنجاه سال در می‌انشان درنگ کرد [ولى بیشتر مردم به او ایمان نیاوردند]، سرانجام توفان آنان را در حالى که ستمکار بودند فرا گرفت. «۱۴»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
فَأَنجَیْنَاهُ وَأَصْحَابَ ﭐلسَّفِینَةِ وَجَعَلْنَاهَا ءَایَةً لِّلْعَالَمِینَ ﴿۱۵﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
پس او و اهل کشتى را نجات بخشیدیم و آن [حادثه] را عبرتى بسیار مهم براى جهانیان قرار دادیم. «۱۵»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَإِبْرَاهِیمَ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ ﭐعْبُدُواْ ﭐللهَ وَﭐتَّقُوهُ ذَ ٰلِکُمْ خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۱۶﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و ابراهیم را [نیز فرستادیم] آن‌گاه به قومش گفت: خدا را بپرستید و از او پروا کنید، این براى شما بهتر است، اگر بدانید؛ «۱۶»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ﭐللهِ أَوْثَاناً وَتَخْلُقُونَ إِفْکاً إِنَّ ﭐلَّذِینَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ﭐللهِ لَا یَمْلِکُونَ لَکُمْ رِزْقاً فَـﭑبْتَغُواْ عِندَ ﭐللهِ ﭐلرِّزْقَ وَﭐعْبُدُوهُ وَﭐشْکُرُواْ لَهُ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ﴿۱۷﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
جز این نیست که شما به جاى خدا بتهایى را مىپرستید و [در نامگذارى آنها به آلهه و شفیع و مؤثر] دروغى را مىسازید، بىتردید کسانى را که به جاى خدا مىپرستید، رزقى را براى شما مالک نیستند [تا آن را به شما برسانند]، پس رزق را نزد خدا بجویید و او را بندگى کنید و او را شکر کنید که شما را [فقط] به سوى او بازمىگردانند «۱۷»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَإِن تُکَذِّبُواْ فَقَدْ کَذَّبَ أُمَمٌ مِّن قَبْلِکُمْ وَمَا عَلَى ﭐلرَّسُولِ إِلَّا ﭐلْبَلَاغُ ﭐلْمُبِینُ ﴿۱۸﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و اگر [مرا] تکذیب کنید [چیز جدیدى نیست]؛ زیرا امتهایى پیش از شما نیز [پیامبران را] تکذیب کردند، و بر عهده پیامبر جز رساندن آشکار [پیام وحى] نیست. «۱۸»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
أَوَلَمْ یَرَوْاْ کَیْفَ یُبْدِئُ ﭐللهُ ﭐلْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ إِنَّ ذَ ٰلِکَ عَلَى ﭐللهِ یَسِیرٌ ﴿۱۹﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
آیا ندانستهاند که چگونه خدا مخلوقات را مىآفریند سپس آنان را [پس از مرگشان] باز مىگرداند، یقیناً این [کار] بر خدا آسان است. «۱۹»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
قُلْ سِیرُواْ فِی ﭐلْأَرْضِ فَـﭑنظُرُواْ کَیْفَ بَدَأَ ﭐلْخَلْقَ ثُمَّ ﭐللهُ یُنشِئُ ﭐلنَّشْأَةَ ﭐلْئَاخِرَةَ إِنَّ ﭐللهَ عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿۲۰﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
بگو: در زمین بگردید پس با تأمل بنگرید که چگونه مخلوقات را آفرید، سپس خدا جهان آخرت را ایجاد مىکند؛ زیرا خدا بر هر کارى تواناست، «۲۰»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
یُعَذِّبُُ مَن یَشَاءُ وَیَرْحَمُ مَن یَشَاءُ وَإِلَیْهِ تُقْلَبُونَ ﴿۲۱﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
هر کس را بخواهد عذاب مىکند، و هر کس را بخواهد مورد رحمت قرار مىدهد، و شما را فقط به سوى او بازمىگردانند. «۲۱»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِینَ فِی ﭐلْأَرْضِ وَلَا فِی ﭐلسَّمَاءِ وَمَا لَکُم مِّن دُونِ ﭐللهِ مِن وَلِیٍّ وَلَا نَصِیرٍ ﴿۲۲﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
شما نه در زمین و نه در آسمان نمىتوانید خدا را عاجز کنید [تا از دسترس قدرت او بیرون روید]، و شما را در برابر خدا هیچ سرپرست و یاورى نیست، «۲۲»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَﭐلَّذِینَ کَفَرُواْ بِئَایَاتِ ﭐللهِ وَلِقَائِهِ أُوْلَـٰئِکَ یَئِسُواْ مِن رَّحْمَتِی وَأُوْلَـٰئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿۲۳﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
کسانى که به آیات خدا و لقاء او کفر ورزیدند، از رحمت من مأیوسند وبراى آنان عذابى دردناک است. «۲۳»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
فَمَا کَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُواْ ﭐقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنجَاهُ ﭐللهُ مِنَ ﭐلنَّارِ إِنَّ فِی ذَ ٰلِکَ لَئَایَاتٍ لِّقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ ﴿۲۴﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
پس جواب قوم ابراهیم جز این نبود که گفتند: او را به قتل برسانید یا بسوزانید. ولى خدا او را از آن آتش رهایى بخشید، مسلماً در این [حادثه] براى مردمى که ایمان دارند عبرتهاست، «۲۴»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَقَالَ إِنَّمَا ﭐتَّخَذْتُم مِّن دُونِ ﭐللهِ أَوْثَاناً مَّوَدَّةَ بَیْنِکُمْ فِی ﭐلْحَیَاةِ ﭐلدُّنْیَا ثُمَّ یَوْمَ ﭐلْقِیَامَةِ یَکْفُرُ بَعْضُکُم بِبَعْضٍ وَیَلْعَنُ بَعْضُکُم بَعْضاً وَمَأْوَاکُمُ ﭐلنَّارُ وَمَا لَکُم مِّن نَّاصِرِینَ ﴿۲۵﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
[ابراهیم] گفت: جز این نیست که به جاى خدا بتهایى را [براى خود به عنوان معبود] گرفتهاید [که علت آن] دوستى میان خودتان در زندگى دنیاست، سپس روز قیامت برخى از شما برخى دیگر را انکار مىکنند، و بعضى از شما بعضى دیگر را لعنت مىنمایند، و جایگاه شما آتش است، و براى شما هیچ یاورى نخواهد بود. «۲۵»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
فَئَامَنَ لَهُ لُوطٌ وَقَالَ إِنِّی مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ ﭐلْعَزِیزُ ﭐلْحَکِیمُ ﴿۲۶﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
پس لوط به ابراهیم ایمان آورد، و [ابراهیم] گفت: به درستى که من به سوى پروردگارم مهاجرت مىکنم، که فقط او تواناى شکستناپذیر و حکیم است. «۲۶»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ وَجَعَلْنَا فِی ذُرِّیَّتِهِ ﭐلنُّبُوَّةَ وَﭐلْکِتَابَ وَءَاتَیْنَاهُ أَجْرَهُ فِی ﭐلدُّنْیَا وَإِنَّهُ فِی ﭐلْئَاخِرَةِ لَمِنَ ﭐلصَّالِحِینَ ﴿۲۷﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و اسحاق و یعقوب را به او بخشیدیم و پیامبرى و کتاب را در نسلش قرار دادیم و پاداشش را در دنیا به او دادیم، و بىتردید او در آخرت از زمره شایستگان است. «۲۷»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلُوطاً إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ ﭐلْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَکُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ ﭐلْعَالَمِینَ ﴿۲۸﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
لوط را [نیز فرستادیم]، آن‌گاه به قومش گفت: شما کار بسیار زشتى مرتکب مىشوید که پیش از شما هیچ یک از جهانیان آن را انجام ندادهاند. «۲۸»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
أَئِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ ﭐلرِّجَالَ وَتَقْطَعُونَ ﭐلسَّبِیلَ وَتَأْتُونَ فِی نَادِیکُمُ ﭐلْمُنکَرَ فَمَا کَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُواْ ﭐئْتِنَا بِعَذَابِ ﭐللهِ إِن کُنتَ مِنَ ﭐلصَّادِقِینَ ﴿۲۹﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
آیا شما با مردان آمیزش مىکنید و راه [توالد و تناسل] را قطع مىنمایید و در محفل عمومى خود [در انظار یکدیگر] این کار بسیار زشت را مرتکب مىشوید. ولى جواب قوم او جز این نبود که گفتند: اگر تو از راستگویانى عذاب خدا را براى ما بیاور. «۲۹»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
قَالَ رَبِّ ﭐنصُرْنِی عَلَى ﭐلْقَوْمِ ﭐلْمُفْسِدِینَ ﴿۳۰﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
گفت: اى پروردگار من مرا بر این مردم بدکار و نافرمان یارى ده. «۳۰»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِیمَ بِـﭑلْبُشْرَىٰ قَالُواْ إِنَّا مُهْلِکُواْ أَهْلِ هَذِهِ ﭐلْقَرْیَةِ إِنَّ أَهْلَهَا کَانُواْ ظَالِمِینَ ﴿۳۱﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و زمانى که فرستادگان ما با بشارت [ولادت اسحاق] نزد ابراهیم آمدند، گفتند: ما یقیناً اهل شهر [لوط] را نابود مىکنیم؛ زیرا اهل آن ستمکارند. «۳۱»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
قَالَ إِنَّ فِیهَا لُوطاً قَالُواْ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِیهَا لَنُنَجِّیَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا ﭐمْرَأَتَهُ کَانَتْ مِنَ ﭐلْغَابِرِینَ ﴿۳۲﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
گفت: لوط در آنجاست. گفتند: ما به کسانى که در آنجا هستند، داناتریم، حتماً او و خانوادهاش را نجات مىدهیم، مگر همسرش را که از باقىماندگان خواهد بود، «۳۲»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلَمَّا أَن جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطاً سِیءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعاً وَقَالُواْ لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوکَ وَأَهْلَکَ إِلَّا ﭐمْرَأَتَکَ کَانَتْ مِنَ ﭐلْغَابِرِینَ ﴿۳۳﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند به سبب [حضور] آنان [به صورت جوانانى آراسته] بدحال و بىطاقت شد، و گفتند: مترس و غمگین مباش، قطعاً ما نجات دهنده تو و خانوادهات هستیم، مگر همسرت را که از باقىماندگان خواهد بود، «۳۳»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰ أَهْلِ هَذِهِ ﭐلْقَرْیَةِ رِجْزاً مِّنَ ﭐلسَّمَاءِ بِمَا کَانُواْ یَفْسُقُونَ ﴿۳۴﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
ما بر اهل این شهر به علت کار بسیار زشتى که مرتکب مىشوند، عذاب سختى از آسمان نازل خواهیم کرد. «۳۴»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلَقَد تَّرَکْنَا مِنْهَا ءَایَةً بَیِّنَةً لِّقَوْمٍ یَعْقِلُونَ ﴿۳۵﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
[پس با عذاب آسمانى، شهر و اهلش را در هم کوبیدیم] و از آن شهر نشانهاى روشن [از سنگهایى که بر سر اهلش فرو باریدیم] براى مردمى که مىاندیشند، بر جاى گذاشتیم. «۳۵»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَإِلَىٰ مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْباً فَقَالَ یَا قَوْمِ ﭐعْبُدُواْ ﭐللهَ وَﭐرْجُواْ ﭐلْیَوْمَ ﭐلْئَاخِرَ وَلَا تَعْثَوْاْ فِی ﭐلْأَرْضِ مُفْسِدِینَ ﴿۳۶﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و نیز به سوى مدین برادرشان شعیب را فرستادیم؛ پس گفت: اى قوم من! خدا را بپرستید و روز قیامت را انتظار برید و در زمین تبهکارانه آشوب برپا نکنید، «۳۶»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
فَکَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ ﭐلرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُواْ فِی دَارِهِمْ جَاثِمِینَ ﴿۳۷﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
پس او را تکذیب کردند؛ در نتیجه زلزله سختى آنان را فرا گرفت، نهایتاً در خانههایشان به رو در افتاده جسمى بىجان شدند، «۳۷»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَعَاداً وَثَمُودَ وَقَد تَّبَیَّنَ لَکُم مِّن مَّسَاکِنِهِمْ وَزَیَّنَ لَهُمُ ﭐلشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ ﭐلسَّبِیلِ وَکَانُواْ مُسْتَبْصِرِینَ ﴿۳۸﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و [قوم] عاد و ثمود را [نیز نابود کردیم]، و از خانههاى [خراب شده و خالى] آنان [سرنوشت شومشان] براى شما نمایان است، و شیطان عملهاى [زشت] آنان را در نظرشان آراست، در نتیجه آنان را از راه [خدا] باز داشت در حالى که [براى تشخیص حق از باطل] بصیرت داشتند. «۳۸»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَقَارُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَلَقَدْ جَاءَهُم مُّوسَىٰ بِـﭑلْبَیِّنَاتِ فَـﭑسْتَکْبَرُواْ فِی ﭐلْأَرْضِ وَمَا کَانُواْ سَابِقِینَ ﴿۳۹﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
قارون و فرعون وهامان را [نیز نابود کردیم]. همانا موسى براى آنان دلایل روشن آورد، پس آنان در زمین تکبّر و سرکشى کردند، ولى پیشى گیرنده [بر اراده و قضا و قدر ما] نبودند [تا بتوانند از عذاب ما بگریزند.] «۳۹»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
فَکُلّاً أَخَذْنَا بِذَنبِهِ فَمِنْهُم مَّنْ أَرْسَلْنَا عَلَیْهِ حَاصِباً وَمِنْهُم مَّنْ أَخَذَتْهُ ﭐلصَّیْحَةُ وَمِنْهُم مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ ﭐلْأَرْضَ وَمِنْهُم مَّنْ أَغْرَقْنَا وَمَا کَانَ ﭐللهُ لِیَظْلِمَهُمْ وَلَکِن کَانُواْ أَنفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ ﴿۴۰﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
در نتیجه همه را به گناهانشان گرفتیم، بر برخى از آنان توفانى سخت [که با خود ریگ و سنگ مىآورد] فرستادیم، و بعضى را فریاد مرگبار گرفت، و برخى را به زمین فرو بردیم، و بعضى را غرق کردیم؛ و خدا بر آن نبود که به آنان ستم کند، ولى آنان بودند که به خودشان ستم کردند. «۴۰»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
مَثَلُ ﭐلَّذِینَ ﭐتَّخَذُواْ مِن دُونِ ﭐللهِ أَوْلِیَاءَ کَمَثَلِ ﭐلْعَنکَبُوتِ ﭐتَّخَذَتْ بَیْتاً وَإِنَّ أَوْهَنَ ﭐلْبُیُوتِ لَبَیْتُ ﭐلْعَنکَبُوتِ لَوْ کَانُواْ یَعْلَمُونَ ﴿۴۱﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
داستان کسانى که به جاى خدا سرپرستانى گرفتهاند، مانند داستان عنکبوت است که خانهاى [بىدیوار و بىسقف و بىحفاظ] براى خود بنا کرده باشد، و بىتردید سست‌ترین خانهها خانه عنکبوت است، اگر [به این واقعیت] معرفت داشتند [بتها را سرپرستان خود نمىگرفتند.] «۴۱»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
إِنَّ ﭐللهَ یَعْلَمُ مَا یَدْعُونَ مِن دُونِهِ مِن شَیْءٍ وَهُوَ ﭐلْعَزِیزُ ﭐلْحَکِیمُ ﴿۴۲﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
یقیناً خدا مىداند به جاى او چه چیزهایى را مىپرستند [چیزهایى که نه داراى ارزش و اعتبارند و نه قدرت تصرف در کارى را دارند!!] و فقط او تواناى شکستناپذیر و حکیم است، «۴۲»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَتِلْکَ ﭐلْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا یَعْقِلُهَا إِلَّا ﭐلْعَالِمُونَ ﴿۴۳﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
این مثلها را براى مردم مىزنیم، ولى جز اهل معرفت در آنها تعقّل نمىکنند. «۴۳»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
خَلَقَ ﭐللهُ ﭐلسَّمَاوَاتِ وَﭐلْأَرْضَ بِـﭑلْحَقِّ إِنَّ فِی ذَ ٰلِکَ لَئَایَةً لِّلْمُؤْمِنِینَ ﴿۴۴﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
خدا آسمانها و زمین را به حق آفرید؛ یقیناً در این [آفرینش] نشانهاى [بر توحید، ربوبیت و قدرت خدا] براى مؤمنان است. «۴۴»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
ﭐتْلُ مَا أُوحِیَ إِلَیْکَ مِنَ ﭐلْکِتَابِ وَأَقِمِ ﭐلصَّلوٰةَ إِنَّ ﭐلصَّلوٰةَ تَنْهَىٰ عَنِ ﭐلْفَحْشَاءِ وَﭐلْمُنکَرِ وَلَذِکْرُ ﭐللهِ أَکْبَرُ وَﭐللهُ یَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ ﴿۴۵﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
آنچه را از این کتاب به تو وحى شده است، بخوان و نماز را برپا دار، یقیناً نماز از گناهان آشکار، و کارهاى ناپسند باز مىدارد؛ و همانا ذکر خدا بزرگ‌تر است، و خدا آنچه را انجام مىدهید مىداند. «۴۵»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلَا تُجَادِلُواْ أَهْلَ ﭐلْکِتَابِ إِلَّا بِـﭑلَّتِی هِیَ أَحْسَنُ إِلَّا ﭐلَّذِینَ ظَلَمُواْ مِنْهُمْ وَقُولُواْ ءَامَنَّا بِـﭑلَّذِی أُنزِلَ إِلَیْنَا وَأُنزِلَ إِلَیْکُمْ وَإِلَهُنَا وَإِلَـٰهُکُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿۴۶﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و با اهل کتاب جز با نیکو‌ترین شیوه گفتگو مکنید، مگر با کسانى از آنان که [در گفتگوى با شما] ظالمانه به میدان آیند، و بگویید: به آنچه به سوى ما و به سوى شما نازل شده است، ایمان داریم و معبود ما و معبود شما یکى است و ما تسلیم [فرمانها و احکام] او هستیم. «۴۶»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَکَذَ ٰلِکَ أَنزَلْنَا إِلَیْکَ ﭐلْکِتَابَ فَـﭑلَّذِینَ ءَاتَیْنَاهُمُ ﭐلْکِتَابَ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَمِنْ هَـٰؤُلَاءِ مَن یُؤْمِنُ بِهِ وَمَا یَجْحَدُ بِئَایَاتِنا إِلَّا ﭐلْکَافِرُونَ ﴿۴۷﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
همان گونه [که بر پیامبران پیشین کتاب نازل کردیم] این کتاب را بر تو نازل نمودیم، پس [برخى از] کسانى که اهل کتاباند به آن ایمان مىآورند، و از اینان [که مشرکاند] اندکى به آن ایمان مىآورند، و آیات ما را جز کافران انکار نمىکنند، «۴۷»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَمَا کُنتَ تَتْلُواْ مِن قَبْلِهِ مِن کِتَابٍ وَلَا تَخُطُّهُ بِیَمِینِکَ إِذاً لَّارْتَابَ ﭐلْمُبْطِلُونَ ﴿۴۸﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
تو پیش از این [قرآن]، هیچ نوشتهاى را نمىخواندى و آن را با دست خود نمىنوشتى وگرنه باطلگرایان یاوهگو [در وحى بودن و حقّانیّت آن] شک مىکردند، «۴۸»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
بَلْ هُوَ ءَایَاتٌ بَیِّنَاتٌ فِی صُدُورِ ﭐلَّذِینَ أُوتُواْ ﭐلْعِلْمَ وَمَا یَجْحَدُ بِئَایَاتِنا إِلَّا ﭐلظَّالِمُونَ ﴿۴۹﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
بلکه این قرآن، آیات روشنى است در سینه کسانى که به آنان معرفت و دانش عطا شده است؛ و آیات ما را جز ستمکاران انکار نمىکنند. «۴۹»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَقَالُواْ لَوْلَا أُنزِلَ عَلَیْهِ ءَایَاتٌ مِّن رَّبِّهِ قُلْ إِنَّمَا ﭐلْئَایَاتُ عِندَ ﭐللهِ وَإِنَّمَا أَنَاْ نَذِیرٌ مُّبِینٌ ﴿۵۰﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
گفتند: چرا از سوى پروردگارش معجزاتى [مانند معجزات پیامبران پیشین] بر او نازل نمىشود. بگو: این معجزات فقط در اختیار خداست و من فقط بیمدهندهاى آشکارم. «۵۰»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
أَوَلَمْ یَکْفِهِمْ أَنَّا أَنزَلْنَا عَلَیْکَ ﭐلْکِتَابَ یُتْلَىٰ عَلَیْهِمْ إِنَّ فِی ذَ ٰلِکَ لَرَحْمَةً وَذِکْرَىٰ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ ﴿۵۱﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
آیا [در قرآن عیب و نقصى مىیابند؟ و] براى آنان کافى نبوده است که ما این کتاب را که [همواره] بر آنان خوانده مىشود بر تو نازل کردیم؟! همانا در این کتاب رحمتى است [ویژه و مایه یادآورى] و پندى براى مردمى که ایمان مىآورند. «۵۱»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
قُلْ کَفَىٰ بِـﭑللهِ بَیْنِی وَبَیْنَکُمْ شَهِیداً یَعْلَمُ مَا فِی ﭐلسَّمَاوَاتِ وَﭐلْأَرْضِ وَﭐلَّذِینَ ءَامَنُواْ بِـﭑلْبَاطِلِ وَکَفَرُواْ بِـﭑللهِ أُوْلَـٰئِکَ هُمُ ﭐلْخَاسِرُونَ ﴿۵۲﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
بگو: کافى است که خدا [نسبت به حقّانیّت نبوّتم] میان من و شما شاهد باشد، [او] آنچه را در آسمانها و زمین است مىداند، و آنان که به باطل [چون بت و طاغوت] گرویده و به خدا کفر ورزیدهاند همان زیانکاران [واقعى]اند. «۵۲»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَیَسْتَعْجِلُونَکَ بِـﭑلْعَذَابِ وَلَوْلَا أَجَلٌ مُّسَمًّى لَجَاءَهُمُ ﭐلْعَذَابُ وَلَیَأْتِیَنَّهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا یَشْعُرُونَ ﴿۵۳﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
آنان شتاب در آوردن عذاب را از تو مىخواهند، اگر مدتى معین [براى آنان] مقرّر نبود، قطعاً آن عذاب را [که خواهانش هستند] بر آنان مىآمد و حتماً ناگاه در حالى که بىخبرند، به سراغشان خواهد آمد. «۵۳»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
یَسْتَعْجِلُونَکَ بِـﭑلْعَذَابِ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَةٌ بِـﭑلْکَافِرِینَ ﴿۵۴﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
[آنان] شتاب در آوردن عذاب را از تو مىخواهند، بدون تردید هم اکنون دوزخ بر کافران احاطه دارد. «۵۴»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
یَوْمَ یَغْشَاهُمُ ﭐلْعَذَابُ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَیَقُولُ ذُوقُواْ مَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۵۵﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
آنان را متوجه روزى کن که عذاب از بالاى سرشان و از زیر پایشان آنان را فرو مىپوشاند و [خدا به آنان] مىگوید: آنچه را همواره انجام مىدادید [اکنون به صورت سخت‌ترین عذاب] بچشید. «۵۵»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
یَا عِبَادِیَ ﭐلَّذِینَ ءَامَنُواْ إِنَّ أَرْضِی وَاسِعَةٌ فَإِیَّایَ فَـﭑعْبُدُونِ ﴿۵۶﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
اى بندگان مؤمن من! یقیناً زمین من پهناور است؛ پس [با انتخاب سرزمینى مناسب و شایسته که ارزشها] ى دینى و انسانى] در آن حفظ شود] فقط مرا بپرستید، «۵۶»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
کُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ ﭐلْمَوْتِ ثُمَّ إِلَیْنَا تُرْجَعُونَ ﴿۵۷﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
هر جاندارى چشنده مرگ خواهد بود، سپس به سوى ما بازگردانده مىشوید، «۵۷»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَﭐلَّذِینَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ﭐلصَّالِحَاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُم مِّنَ ﭐلْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِی مِن تَحْتِهَا ﭐلْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا نِعْمَ أَجْرُ ﭐلْعَامِلِینَ ﴿۵۸﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام دادهاند حتماً آنان را در قصرهایى رفیع و با ارزش از بهشت که از زیرِ [درختانِ] آن نهرها جارى است، جاى خواهیم داد، در آنجا جاودانهاند؛ چه نیکوست پاداش عملکنندگان. «۵۸»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
ﭐلَّذِینَ صَبَرُواْ وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ ﴿۵۹﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
همانان که [براى حفظ ایمان، اخلاق و عمل صالح] شکیبایى ورزیدند و همواره بر پروردگارشان توکل مىکنند. «۵۹»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَکَأَیِّن مِن دَابَّةٍ لَا تَحْمِلُ رِزْقَهَا ﭐللهُ یَرْزُقُهَا وَإِیَّاکُمْ وَهُوَ ﭐلسَّمِیعُ ﭐلْعَلِیمُ ﴿۶۰﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
چه بسیارند جنبندگانى که قدرت ندارند [به دست آوردن] رزق خود را بر عهده بگیرند، خداست که به آنان و شما روزى مىدهد، و او شنوا و داناست. «۶۰»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ ﭐلسَّمَاوَاتِ وَﭐلْأَرْضَ وَسَخَّرَ ﭐلشَّمْسَ وَﭐلْقَمَرَ لَیَقُولُنَّ ﭐللهُ فَأَنَّىٰ یُؤْفَکُونَ ﴿۶۱﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
اگر از آنان [که شرک مىورزند] بپرسى: چه کسى آسمانها و زمین را آفریده و خورشید و ماه را مسخّر کرده؟ بىتردید خواهند گفت: خدا. پس چگونه [از حق به باطل] منحرف مىشوند؟! «۶۱»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
ﭐللهُ یَبْسُطُ ﭐلرِّزْقَ لِمَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَیَقْدِرُ لَهُ إِنَّ ﭐللهَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿۶۲﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
خدا رزق را براى هرکس از بندگانش بخواهد وسعت مىدهد و یا تنگ مىگیرد؛ یقیناً خدا بر هر کارى تواناست، «۶۲»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّن نَّزَّلَ مِنَ ﭐلسَّمَاءِ مَاءً فَأَحْیَا بِهِ ﭐلْأَرْضَ مِن بَعْدِ مَوْتِهَا لَیَقُولُنَّ ﭐللهُ قُلِ ﭐلْحَمْدُ للهِ بَلْ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿۶۳﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
اگر از آنان بپرسى: چه کسى از آسمان آبى نازل کرد و به وسیله آن زمین را پس از مردگىاش زنده ساخت؟ بىتردید خواهند گفت: خدا. بگو: همه ستایشها ویژه خداست [و مشرکان دور از حقیقتاند]، بلکه بیشترشان تعقّل نمىکنند. «۶۳»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَمَا هَذِهِ ﭐلْحَیَاةُ ﭐلدُّنْیَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ ﭐلدَّارَ ﭐلْئَاخِرَةَ لَهِیَ ﭐلْحَیَوَانُ لَوْ کَانُواْ یَعْلَمُونَ ﴿۶۴﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و این زندگى دنیا جز سرگرمى و بازى نیست و بىتردید سراى آخرت، همان زندگى [واقعى و ابدى] است؛ اگر اینان معرفت داشتند [دنیا را به قیمت از دست دادن آخرت برنمىگزیدند.] «۶۴»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
فَإِذَا رَکِبُواْ فِی ﭐلْفُلْکِ دَعَوُاْ ﭐللهَ مُخْلِصِینَ لَهُ ﭐلدِّینَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى ﭐلْبَرِّ إِذَا هُمْ یُشْرِکُونَ ﴿۶۵﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
[مشرکان تا در امنیت و آسایشند، بر آیین شرک تعصّب دارند،] پس زمانى که در کشتى سوار مىشوند [و در وسط دریا امواج خطرناک آنان را محاصره مىکند] خدا را در حالى که ایمان و عبادت را براى او [از هرگونه شرکى] خالص مىکنند مىخوانند، چون به سوى خشکى نجاتشان مىدهیم به ناگاه به آیین شرک روى مىآورند، «۶۵»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
لِیَکْفُرُواْ بِمَا ءَاتَیْنَاهُمْ وَلِیَتَمَتَّعُواْ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ ﴿۶۶﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
سرانجام به آنچه [از نعمت] به آنان عطا کردیم، ناسپاسى ورزند، و [از زندگى شرکآلودشان] برخوردار شوند؛ سپس [نتیجه این ناسپاسى و زندگى شرکآلود را] خواهند دانست. «۶۶»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
أَوَلَمْ یَرَوْاْ أَنَّا جَعَلْنَا حَرَماً ءَامِناً وَیُتَخَطَّفُ ﭐلنَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ أَفَبِـﭑلْبَاطِلِ یُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ ﭐللهِ یَکْفُرُونَ ﴿۶۷﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
آیا ندانستهاند که ما [شهرشان مکه را] حرم امنى قرار دادهایم [که در آن با آسایش و آرامش و محفوظ از قتل و غارت زندگى مىکنند] در حالى که مردم از اطراف آنان [به وسیله دزدان و غارتگران عرب] ربوده مىشوند؟ پس آیا [با دارا بودن این نعمت باارزش الهى] به باطل مىگروند و به نعمت خدا کفران مىورزند؟! «۶۷»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ﭐفْتَرَىٰ عَلَى ﭐللهِ کَذِباً أَوْ کَذَّبَ بِـﭑلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُ أَلَیْسَ فِی جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْکَافِرِینَ ﴿۶۸﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
و کیست ستمکار‌تر از کسى که دروغى را بر خدا ببندد [که خدا بتان را شریک خود گرفته؟] یا حق را زمانى که به سویش آمد تکذیب کند؟ آیا در دوزخ جایگاهى براى کافران نیست؟ «۶۸»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
وَﭐلَّذِینَ جَاهَدُواْ فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ ﭐللهَ لَمَعَ ﭐلْمُحْسِنِینَ ﴿۶۹﴾
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت
کسانى که براى [به دست آوردن خشنودى] ما [با جان و مال] کوشیدند، بىتردید آنان را به راههاى خود [راه رشدو سعادت و بهشت و مقام قرب] راهنمایى مىکنیم؛ یقیناً خدا با نیکوکاران است. «۶۹»
Mafatih al-Jinan › سوره عنکبوت